6 odpowiedzi w tym temacie

[hasal]

Witajcie,
W związku z opublikowaniem przez GIF i WIF negatywnych opinii dotyczących kwestii sposobów realizowania wymogu zawartego w art. 94 Ustawy prawo farmaceutyczne, oraz brakiem widocznego działania w tej sprawie NRA postanowiłem dla osób zainteresowanych przygotować szablon Pisma do Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie dyżurów. Tekst pisma otrzymałem od Prezesa GOIA Michała Pietrzykowskiego ze zgodą na wykorzystanie. Podobne pisma już ze strony farmaceutów z GOIA do RPO zostały jakiś czas temu wysłane część z nich nie została odrzucona i z informacji od Michała Pietrzykowskiego wynika, że zostały one ocenione jako zasadne.
RPO ma możliwość skierowania skargi do TK i akcja wysyłania kolejnych podobnych pism ma na celu indukowanie działania ze strony RPO w przypadku tego urzędu ilość robi różnicę dlatego istnieje szansa, że w momencie otrzymania kolejnych pism ktoś sprawę dyżurów odkurzy co być może doprowadzi do przygotowania przez RPO wniosku do TK w sprawie art. 94.

Samo wysłanie Wniosku jest bezpłatne i można to zrobić drogą elektroniczną - Rzecznik Praw Obywatelskich - Wniosek

W przypadku osób które nie są przedsiębiorcami możliwe jest wysłanie wniosku w czyimś imieniu - Rzecznik Praw Obywatelskich - Wniosek

Dlatego tez zachęcam wszystkich których sprawa dyżurów dotyka bezpośrednio lub pośrednio aby poświęciły 5 minut i taki wniosek wysłały. To nic nie kosztuje a może pokazać, że nie jesteśmy obojętni na działania urzędnicze.

Poniżej zamieszczam uzasadnienie przygotowane przez GOIA gotowe do wklejenia (ctrl c, ctrl v) do elektroniczego wniosku.
Zachęcam też osoby które zdecydują się taki wniosek wysłać do zamieszczenie o tym informacji pod tym postem.

Pozdrawiam Michał Byliniak

Skarga do Rzecznika Praw Obywatelskich

Działając na podstawie art. 80 i art. 208 Konstytucji Rzeczpospolitej oraz art. 8 -11 ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich zwracam się ze skargą dotyczącą niezgodności z art. 22, 64 i 65 Konstytucji Rzeczpospolitej Polski przepisu art. 94 ust. 1 i 2 ustawy prawo farmaceutyczne.
Zgodnie z przepisem art. 94 ust. 1 ustawy prawo farmaceutyczne ;rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych powinien być dostosowany do potrzeb ludności i zapewniać dostępność świadczeń również w porze nocnej, w niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy, przy czym w myśl ust. 2 cyt. art. rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych na danym terenie określa, w drodze uchwały, rada powiatu, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin z terenu powiatu i samorządu aptekarskiego.
Analiza w/wym. przepisu pozwala na wyciągnięcie wniosku, iż dopuszczalne jest nakładanie przez samorząd powiatowy na przedsiębiorców prowadzących apteki obowiązku prowadzenia działalności w określonych porach nawet wbrew woli i interesowi gospodarczemu tych przedsiębiorców.
Rodzi to pytanie o zgodność zapisu art. 94 ust. 1 i 2 prawa farmaceutycznego z Konstytucją RP, a dokładnie z art. 22, 64 i 65 Konstytucji gwarantującymi obywatelom RP bezwzględną ochronę ich prawa własności oraz swobody podejmowania i wyboru zajęć zarobkowych oraz prowadzenia działalności gospodarczej, które to prawa składają się na obowiązującą w polskim porządku prawnym swobodę działalności gospodarczej, wyartykułowaną bezpośrednio przez ustawodawcę w art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
I tak, zgodnie z unormowaniem art. 22 Konstytucji ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny, zaś zgodnie z art. 65 ust. 1 każdemu zapewnia się wolność wyboru i wykonywania zawodu oraz wyboru miejsca pracy. Wyjątki od tej klauzuli konstytucyjnej określa ustawa, więc tym samym - z mocy jednoznacznego przepisu konstytucyjnego - każda ingerencja w zakres wolności wyboru oraz wolności wykonywania zawodu wymaga, dla uznania jej konstytucyjności uregulowania co najmniej ustawowego. Wymóg ten pozostaje w pełnej koherencji z treścią art. 31 ust. 3 Konstytucji. Przepis ten expressis verbis przewiduje bowiem, że wszelkie ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. W kontekście powyższego należy jednoznacznie stwierdzić, iż zapis art. 94 prawa farmaceutycznego nie zawiera ustawowego ograniczenia prawa własności zgodnego z przesłankami wymienionymi art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.
Nie sposób poza tym nie wspomnieć o treści art. 140 kodeksu cywilnego dającego właścicielowi apteki (rozumianej w myśl art. 55 1 i 55 2 kc jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, stanowiący samoistny przedmiot prawa własności i mogący być przedmiotem obrotu gospodarczego) prawo korzystania z niej zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem, z wyłączeniem innych osób.
Analiza przytoczonych powyżej uregulowań Konstytucji RP, kodeksu cywilnego oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wyraźnie wskazuje na fakt, iż wszelkie kwestie decyzyjne co do sposobu prowadzenia przedsiębiorstwa pozostawać winny w wyłącznej gestii jej właściciela, który co całkowicie zrozumiałe w swych decyzjach ma prawo kierować się wyłącznie zasadami ekonomicznymi.
W pojęciu wykonywanie działalności gospodarczej mieszczą się bowiem dwa istotne elementy wolności gospodarczej, a mianowicie: swoboda prawnej organizacji działalności gospodarczej oraz samodzielność w wykonywaniu tej działalności. Swoboda dotyczy: wyboru formy organizacyjno-prawnej wykonywania działalności gospodarczej, kształtowania systemu kierowania i organizacji wewnętrznej przedsiębiorstwa, dokonywania zmian strukturalnych (łączenia, podziału, likwidacji, przekształceń) i zrzeszania się przedsiębiorców. Natomiast samodzielność oznacza możliwość podejmowania decyzji na własny rachunek i odpowiedzialność w sferze działalności eksploatacyjnej i inwestycyjnej przedsiębiorstwa oraz w zakresie jego finansów. W literaturze prawniczej trafnie zwraca się uwagę na to, że swoboda działalności gospodarczej stanowi tzw. publiczne prawo podmiotowe o charakterze negatywnym, któremu odpowiada ogólny obowiązek państwa nienaruszania swobody działania beneficjentów tego prawa w sferze działalności gospodarczej. Wolność gospodarcza jest konstrukcją danego porządku prawnego i oznacza domniemanie swobody podejmowania i prowadzenia działalności przez przedsiębiorców, jeżeli (i dopóki) co innego nie wynika z przepisów ustawowych.

Tymczasem, w sprzeczności z przedstawionymi powyżej regulacjami prawa własności pozostają zapisy art. 94 prawa farmaceutycznego. Aczkolwiek bowiem z przepisów tych nie wynika możliwość nakazania konkretnej aptece przez radę powiatu konkretnego czasu pracy, to jednak wymieniona norma prawna daje możliwość ustalania ramowego i ogólnego czasu pracy tak, by ludność bez przeszkód mogła zaspokoić swoje faktyczne potrzeby z zakresu usług farmaceutycznych. Dlatego też, choć rada powiatu nie może wydać w tym względzie decyzji administracyjnej w trybie kodeksu postępowania administracyjnego, wiążącej konkretną aptekę, a jedynie zatwierdzić ogólny grafik czasu otwarcia aptek z uwzględnieniem pracy nocnej i dni wolnych, to jednak w sytuacji gdyby konkretna apteka uporczywie i bezzasadnie nie zgadzała się na zaproponowane dyżury nocne czy świąteczne, rada powiatu miałaby hipotetyczną możliwość wnioskowania do Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego o rozważenie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w myśl art. 103 ust. 2 pkt 3 prawa farmaceutycznego. Tym samym nie można wykluczyć sytuacji, w której rada powiatu bez zgody konkretnej apteki i wbrew jej oczywistemu interesowi ekonomicznemu, a nawet i bez zgody okręgowej rady aptekarskiej, w zatwierdzonym grafiku przymusi (pod groźbą wnioskowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki) daną aptekę do dyżurów nocnych czy świątecznych, zmuszając ją do pogorszenia wyników ekonomicznych, a nierzadko i do naruszania przepisów prawa o czasie pracy pracowników w przypadku pracy apteki przez 24 godziny przy braku zatrudnienia odpowiedniej liczby pracowników fachowych, którymi zgodnie z art. 92 prawa farmaceutycznego mogą być tylko magistrowie farmacji. Nie sposób nadto nie wspomnieć, iż opisane powyżej co prawda hipotetyczne, aczkolwiek na gruncie przepisów art. 94 prawa farmaceutycznego całkowicie legalne postępowanie rady powiatu stanowić będzie naruszenie zasady równego traktowania podmiotów prawa wyrażonej w art. 32 Konstytucji. W ocenie Wnioskującego całkowicie niedopuszczalne jest niepozostawienie w ustawie prawo farmaceutyczne żadnej drogi odwoławczej od tak arbitralnie ustalonego rozkładu czasu pracy aptek, tym bardziej, iż w toku podejmowania decyzji przez radę powiatu nawet opinia wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin z terenu powiatu i samorządu aptekarskiego nie jest dla rady powiatu wiążąca. W efekcie przedsiębiorca nie ma żadnego wpływu na dotyczące jego wlasności (w ujęciu apteki jako przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 1 I 55 2 kc) decyzje organu władzy publicznej. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż apteka jest co prawda placówką ochrony zdrowia publicznego, ale nie jest zakładem opieki zdrowotnej i nie udziela świadczeń zdrowotnych (art. 1 ust. 1, art. 3, art. 32 i art. 32 i ustawy o ZOZ oraz art. 55 ust. 3 ustawy o świadczeniach ZOZ). Co więcej, Skarb Państwa, jak również organy samorządu terytorialnego w żaden sposób nie partycypują w ponoszeniu kosztów związanych z prowadzeniem apteki, w tym także tych wywołanych wyłącznie decyzją rady powiatu nakazującej aptece pracę w godzinach nocnych czy też w dni świąteczne. W takim wypadku to przedsiębiorca ponosi wszelkie koszty związane z arbitralnym postępowaniem organu władzy publicznej, na które nie miał żadnego wpływu i od którego nie może się odwołać.
Ustawodawca nie przewidział bowiem w ustawie na wypadek sytuacji, w której sporządzony rozkład godzin pracy skutkowałby dla konkretnych aptek koniecznością poniesienia kosztów (np. dodatkowego zatrudnienia) obowiązku zapewnienia przez odpowiedni organ samorządu terytorialnego dla każdej apteki odpowiednich środków na sfinansowanie dodatkowych godzin pracy; a tylko w takiej sytuacji przedsiębiorca prowadzący aptekę miałby wszelkie prawne powody do tego, by taki rozkład godzin pracy respektować.
W obowiązującym stanie prawnym za nietrafny uznać należy bowiem argument, jakoby fakt, iż apteka za ekspedycję leków w porze nocnej i dni świąteczne miała prawo pobrać dodatkową opłatę przewidzianą w art. 94 ust. 3 prawa farmaceutycznego, rzekomo rekompensował jej wszelkie ewentualne koszty działalności w czasie dyżuru w godzinach nocnych i w dni wolne. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie maksymalnej wysokości dopłat pobieranych przez aptekę za ekspedycję produktów leczniczych w porze nocnej... przewiduje bowiem opłaty jedynie za ekspedycję w porze nocnej, pozostawiając poza obszarem regulacji niedziele, święta i inne dni wolne od pracy, a poza tym zawiera spory katalog wyłączeń od obowiązku ponoszenia przez pacjenta w/wym. opłaty (m. in. w przypadku zakupu antybiotyków). Podkreślić więc należy, iż w żaden sposób ponoszenie tej opłaty przez pacjenta nie jest powiązane z kwestią ustalania przez samorząd powiatowy rozkładu godzin otwarcia aptek ogólnodostępnych i nie może stanowić finansowej rekompensaty za konieczność pracy apteki w godzinach nocnych, w niedziele, święta i inne dni wolne od pracy.
Mając na uwadze powyższe, uważam, iż art. 94 ust. 1 i 2 ustawy prawo farmaceutyczne pozostaje niezgodny z art. 22, 64 i 65 Konstytucji Rzeczpospolitej Polski, w związku z czym zwracam się z wnioskiem o podjęcie przez Rzecznika Praw Obywatelskich niniejszej sprawy.

[Detrytus]

Wniosek wysłany. Ciekawe jaka będzie odezwa środowiska na tą inicjatywę. Swoja drogą wiadomości szybko się rozchodzą

Artykuł na "Rynku Aptek"

[melisa5]

Użytkownik hasal dnia 19 wrzesień 2011 - 12:20 napisał

Witajcie,
W związku z opublikowaniem przez GIF i WIF negatywnych opinii dotyczących kwestii sposobów realizowania wymogu zawartego w art. 94 Ustawy prawo farmaceutyczne, oraz brakiem widocznego działania w tej sprawie NRA postanowiłem dla osób zainteresowanych przygotować szablon Pisma do Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie dyżurów. Tekst pisma otrzymałem od Prezesa GOIA Michała Pietrzykowskiego ze zgodą na wykorzystanie. Podobne pisma już ze strony farmaceutów z GOIA do RPO zostały jakiś czas temu wysłane część z nich nie została odrzucona i z informacji od Michała Pietrzykowskiego wynika, że zostały one ocenione jako zasadne.
RPO ma możliwość skierowania skargi do TK i akcja wysyłania kolejnych podobnych pism ma na celu indukowanie działania ze strony RPO w przypadku tego urzędu ilość robi różnicę dlatego istnieje szansa, że w momencie otrzymania kolejnych pism ktoś sprawę dyżurów odkurzy co być może doprowadzi do przygotowania przez RPO wniosku do TK w sprawie art. 94.

Samo wysłanie Wniosku jest bezpłatne i można to zrobić drogą elektroniczną - Rzecznik Praw Obywatelskich - Wniosek

W przypadku osób które nie są przedsiębiorcami możliwe jest wysłanie wniosku w czyimś imieniu - Rzecznik Praw Obywatelskich - Wniosek

Dlatego tez zachęcam wszystkich których sprawa dyżurów dotyka bezpośrednio lub pośrednio aby poświęciły 5 minut i taki wniosek wysłały. To nic nie kosztuje a może pokazać, że nie jesteśmy obojętni na działania urzędnicze.

Poniżej zamieszczam uzasadnienie przygotowane przez GOIA gotowe do wklejenia (ctrl c, ctrl v) do elektroniczego wniosku.
Zachęcam też osoby które zdecydują się taki wniosek wysłać do zamieszczenie o tym informacji pod tym postem.

Pozdrawiam Michał Byliniak

Skarga do Rzecznika Praw Obywatelskich

Działając na podstawie art. 80 i art. 208 Konstytucji Rzeczpospolitej oraz art. 8 -11 ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich zwracam się ze skargą dotyczącą niezgodności z art. 22, 64 i 65 Konstytucji Rzeczpospolitej Polski przepisu art. 94 ust. 1 i 2 ustawy prawo farmaceutyczne.
Zgodnie z przepisem art. 94 ust. 1 ustawy prawo farmaceutyczne ;rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych powinien być dostosowany do potrzeb ludności i zapewniać dostępność świadczeń również w porze nocnej, w niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy, przy czym w myśl ust. 2 cyt. art. rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych na danym terenie określa, w drodze uchwały, rada powiatu, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin z terenu powiatu i samorządu aptekarskiego.
Analiza w/wym. przepisu pozwala na wyciągnięcie wniosku, iż dopuszczalne jest nakładanie przez samorząd powiatowy na przedsiębiorców prowadzących apteki obowiązku prowadzenia działalności w określonych porach nawet wbrew woli i interesowi gospodarczemu tych przedsiębiorców.
Rodzi to pytanie o zgodność zapisu art. 94 ust. 1 i 2 prawa farmaceutycznego z Konstytucją RP, a dokładnie z art. 22, 64 i 65 Konstytucji gwarantującymi obywatelom RP bezwzględną ochronę ich prawa własności oraz swobody podejmowania i wyboru zajęć zarobkowych oraz prowadzenia działalności gospodarczej, które to prawa składają się na obowiązującą w polskim porządku prawnym swobodę działalności gospodarczej, wyartykułowaną bezpośrednio przez ustawodawcę w art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
I tak, zgodnie z unormowaniem art. 22 Konstytucji ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny, zaś zgodnie z art. 65 ust. 1 każdemu zapewnia się wolność wyboru i wykonywania zawodu oraz wyboru miejsca pracy. Wyjątki od tej klauzuli konstytucyjnej określa ustawa, więc tym samym - z mocy jednoznacznego przepisu konstytucyjnego - każda ingerencja w zakres wolności wyboru oraz wolności wykonywania zawodu wymaga, dla uznania jej konstytucyjności uregulowania co najmniej ustawowego. Wymóg ten pozostaje w pełnej koherencji z treścią art. 31 ust. 3 Konstytucji. Przepis ten expressis verbis przewiduje bowiem, że wszelkie ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. W kontekście powyższego należy jednoznacznie stwierdzić, iż zapis art. 94 prawa farmaceutycznego nie zawiera ustawowego ograniczenia prawa własności zgodnego z przesłankami wymienionymi art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.
Nie sposób poza tym nie wspomnieć o treści art. 140 kodeksu cywilnego dającego właścicielowi apteki (rozumianej w myśl art. 55 1 i 55 2 kc jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, stanowiący samoistny przedmiot prawa własności i mogący być przedmiotem obrotu gospodarczego) prawo korzystania z niej zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem, z wyłączeniem innych osób.
Analiza przytoczonych powyżej uregulowań Konstytucji RP, kodeksu cywilnego oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wyraźnie wskazuje na fakt, iż wszelkie kwestie decyzyjne co do sposobu prowadzenia przedsiębiorstwa pozostawać winny w wyłącznej gestii jej właściciela, który co całkowicie zrozumiałe w swych decyzjach ma prawo kierować się wyłącznie zasadami ekonomicznymi.
W pojęciu wykonywanie działalności gospodarczej mieszczą się bowiem dwa istotne elementy wolności gospodarczej, a mianowicie: swoboda prawnej organizacji działalności gospodarczej oraz samodzielność w wykonywaniu tej działalności. Swoboda dotyczy: wyboru formy organizacyjno-prawnej wykonywania działalności gospodarczej, kształtowania systemu kierowania i organizacji wewnętrznej przedsiębiorstwa, dokonywania zmian strukturalnych (łączenia, podziału, likwidacji, przekształceń) i zrzeszania się przedsiębiorców. Natomiast samodzielność oznacza możliwość podejmowania decyzji na własny rachunek i odpowiedzialność w sferze działalności eksploatacyjnej i inwestycyjnej przedsiębiorstwa oraz w zakresie jego finansów. W literaturze prawniczej trafnie zwraca się uwagę na to, że swoboda działalności gospodarczej stanowi tzw. publiczne prawo podmiotowe o charakterze negatywnym, któremu odpowiada ogólny obowiązek państwa nienaruszania swobody działania beneficjentów tego prawa w sferze działalności gospodarczej. Wolność gospodarcza jest konstrukcją danego porządku prawnego i oznacza domniemanie swobody podejmowania i prowadzenia działalności przez przedsiębiorców, jeżeli (i dopóki) co innego nie wynika z przepisów ustawowych.

Tymczasem, w sprzeczności z przedstawionymi powyżej regulacjami prawa własności pozostają zapisy art. 94 prawa farmaceutycznego. Aczkolwiek bowiem z przepisów tych nie wynika możliwość nakazania konkretnej aptece przez radę powiatu konkretnego czasu pracy, to jednak wymieniona norma prawna daje możliwość ustalania ramowego i ogólnego czasu pracy tak, by ludność bez przeszkód mogła zaspokoić swoje faktyczne potrzeby z zakresu usług farmaceutycznych. Dlatego też, choć rada powiatu nie może wydać w tym względzie decyzji administracyjnej w trybie kodeksu postępowania administracyjnego, wiążącej konkretną aptekę, a jedynie zatwierdzić ogólny grafik czasu otwarcia aptek z uwzględnieniem pracy nocnej i dni wolnych, to jednak w sytuacji gdyby konkretna apteka uporczywie i bezzasadnie nie zgadzała się na zaproponowane dyżury nocne czy świąteczne, rada powiatu miałaby hipotetyczną możliwość wnioskowania do Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego o rozważenie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w myśl art. 103 ust. 2 pkt 3 prawa farmaceutycznego. Tym samym nie można wykluczyć sytuacji, w której rada powiatu bez zgody konkretnej apteki i wbrew jej oczywistemu interesowi ekonomicznemu, a nawet i bez zgody okręgowej rady aptekarskiej, w zatwierdzonym grafiku przymusi (pod groźbą wnioskowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki) daną aptekę do dyżurów nocnych czy świątecznych, zmuszając ją do pogorszenia wyników ekonomicznych, a nierzadko i do naruszania przepisów prawa o czasie pracy pracowników w przypadku pracy apteki przez 24 godziny przy braku zatrudnienia odpowiedniej liczby pracowników fachowych, którymi zgodnie z art. 92 prawa farmaceutycznego mogą być tylko magistrowie farmacji. Nie sposób nadto nie wspomnieć, iż opisane powyżej co prawda hipotetyczne, aczkolwiek na gruncie przepisów art. 94 prawa farmaceutycznego całkowicie legalne postępowanie rady powiatu stanowić będzie naruszenie zasady równego traktowania podmiotów prawa wyrażonej w art. 32 Konstytucji. W ocenie Wnioskującego całkowicie niedopuszczalne jest niepozostawienie w ustawie prawo farmaceutyczne żadnej drogi odwoławczej od tak arbitralnie ustalonego rozkładu czasu pracy aptek, tym bardziej, iż w toku podejmowania decyzji przez radę powiatu nawet opinia wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin z terenu powiatu i samorządu aptekarskiego nie jest dla rady powiatu wiążąca. W efekcie przedsiębiorca nie ma żadnego wpływu na dotyczące jego wlasności (w ujęciu apteki jako przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 1 I 55 2 kc) decyzje organu władzy publicznej. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż apteka jest co prawda placówką ochrony zdrowia publicznego, ale nie jest zakładem opieki zdrowotnej i nie udziela świadczeń zdrowotnych (art. 1 ust. 1, art. 3, art. 32 i art. 32 i ustawy o ZOZ oraz art. 55 ust. 3 ustawy o świadczeniach ZOZ). Co więcej, Skarb Państwa, jak również organy samorządu terytorialnego w żaden sposób nie partycypują w ponoszeniu kosztów związanych z prowadzeniem apteki, w tym także tych wywołanych wyłącznie decyzją rady powiatu nakazującej aptece pracę w godzinach nocnych czy też w dni świąteczne. W takim wypadku to przedsiębiorca ponosi wszelkie koszty związane z arbitralnym postępowaniem organu władzy publicznej, na które nie miał żadnego wpływu i od którego nie może się odwołać.
Ustawodawca nie przewidział bowiem w ustawie na wypadek sytuacji, w której sporządzony rozkład godzin pracy skutkowałby dla konkretnych aptek koniecznością poniesienia kosztów (np. dodatkowego zatrudnienia) obowiązku zapewnienia przez odpowiedni organ samorządu terytorialnego dla każdej apteki odpowiednich środków na sfinansowanie dodatkowych godzin pracy; a tylko w takiej sytuacji przedsiębiorca prowadzący aptekę miałby wszelkie prawne powody do tego, by taki rozkład godzin pracy respektować.
W obowiązującym stanie prawnym za nietrafny uznać należy bowiem argument, jakoby fakt, iż apteka za ekspedycję leków w porze nocnej i dni świąteczne miała prawo pobrać dodatkową opłatę przewidzianą w art. 94 ust. 3 prawa farmaceutycznego, rzekomo rekompensował jej wszelkie ewentualne koszty działalności w czasie dyżuru w godzinach nocnych i w dni wolne. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie maksymalnej wysokości dopłat pobieranych przez aptekę za ekspedycję produktów leczniczych w porze nocnej... przewiduje bowiem opłaty jedynie za ekspedycję w porze nocnej, pozostawiając poza obszarem regulacji niedziele, święta i inne dni wolne od pracy, a poza tym zawiera spory katalog wyłączeń od obowiązku ponoszenia przez pacjenta w/wym. opłaty (m. in. w przypadku zakupu antybiotyków). Podkreślić więc należy, iż w żaden sposób ponoszenie tej opłaty przez pacjenta nie jest powiązane z kwestią ustalania przez samorząd powiatowy rozkładu godzin otwarcia aptek ogólnodostępnych i nie może stanowić finansowej rekompensaty za konieczność pracy apteki w godzinach nocnych, w niedziele, święta i inne dni wolne od pracy.
Mając na uwadze powyższe, uważam, iż art. 94 ust. 1 i 2 ustawy prawo farmaceutyczne pozostaje niezgodny z art. 22, 64 i 65 Konstytucji Rzeczpospolitej Polski, w związku z czym zwracam się z wnioskiem o podjęcie przez Rzecznika Praw Obywatelskich niniejszej sprawy.

Wniosek wysłany

[MichalStarogardzki]

Wniosek wysłany!

Polecam wszystkim i pozdrawiam

MS

Użytkownik hasal dnia 19 wrzesień 2011 - 12:20 napisał

Witajcie,
W związku z opublikowaniem przez GIF i WIF negatywnych opinii dotyczących kwestii sposobów realizowania wymogu zawartego w art. 94 Ustawy prawo farmaceutyczne, oraz brakiem widocznego działania w tej sprawie NRA postanowiłem dla osób zainteresowanych przygotować szablon Pisma do Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie dyżurów. Tekst pisma otrzymałem od Prezesa GOIA Michała Pietrzykowskiego ze zgodą na wykorzystanie. Podobne pisma już ze strony farmaceutów z GOIA do RPO zostały jakiś czas temu wysłane część z nich nie została odrzucona i z informacji od Michała Pietrzykowskiego wynika, że zostały one ocenione jako zasadne.
RPO ma możliwość skierowania skargi do TK i akcja wysyłania kolejnych podobnych pism ma na celu indukowanie działania ze strony RPO w przypadku tego urzędu ilość robi różnicę dlatego istnieje szansa, że w momencie otrzymania kolejnych pism ktoś sprawę dyżurów odkurzy co być może doprowadzi do przygotowania przez RPO wniosku do TK w sprawie art. 94.

Samo wysłanie Wniosku jest bezpłatne i można to zrobić drogą elektroniczną - Rzecznik Praw Obywatelskich - Wniosek

W przypadku osób które nie są przedsiębiorcami możliwe jest wysłanie wniosku w czyimś imieniu - Rzecznik Praw Obywatelskich - Wniosek

Dlatego tez zachęcam wszystkich których sprawa dyżurów dotyka bezpośrednio lub pośrednio aby poświęciły 5 minut i taki wniosek wysłały. To nic nie kosztuje a może pokazać, że nie jesteśmy obojętni na działania urzędnicze.

Poniżej zamieszczam uzasadnienie przygotowane przez GOIA gotowe do wklejenia (ctrl c, ctrl v) do elektroniczego wniosku.
Zachęcam też osoby które zdecydują się taki wniosek wysłać do zamieszczenie o tym informacji pod tym postem.

Pozdrawiam Michał Byliniak

Skarga do Rzecznika Praw Obywatelskich

Działając na podstawie art. 80 i art. 208 Konstytucji Rzeczpospolitej oraz art. 8 -11 ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich zwracam się ze skargą dotyczącą niezgodności z art. 22, 64 i 65 Konstytucji Rzeczpospolitej Polski przepisu art. 94 ust. 1 i 2 ustawy prawo farmaceutyczne.
Zgodnie z przepisem art. 94 ust. 1 ustawy prawo farmaceutyczne ;rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych powinien być dostosowany do potrzeb ludności i zapewniać dostępność świadczeń również w porze nocnej, w niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy, przy czym w myśl ust. 2 cyt. art. rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych na danym terenie określa, w drodze uchwały, rada powiatu, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin z terenu powiatu i samorządu aptekarskiego.
Analiza w/wym. przepisu pozwala na wyciągnięcie wniosku, iż dopuszczalne jest nakładanie przez samorząd powiatowy na przedsiębiorców prowadzących apteki obowiązku prowadzenia działalności w określonych porach nawet wbrew woli i interesowi gospodarczemu tych przedsiębiorców.
Rodzi to pytanie o zgodność zapisu art. 94 ust. 1 i 2 prawa farmaceutycznego z Konstytucją RP, a dokładnie z art. 22, 64 i 65 Konstytucji gwarantującymi obywatelom RP bezwzględną ochronę ich prawa własności oraz swobody podejmowania i wyboru zajęć zarobkowych oraz prowadzenia działalności gospodarczej, które to prawa składają się na obowiązującą w polskim porządku prawnym swobodę działalności gospodarczej, wyartykułowaną bezpośrednio przez ustawodawcę w art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
I tak, zgodnie z unormowaniem art. 22 Konstytucji ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny, zaś zgodnie z art. 65 ust. 1 każdemu zapewnia się wolność wyboru i wykonywania zawodu oraz wyboru miejsca pracy. Wyjątki od tej klauzuli konstytucyjnej określa ustawa, więc tym samym - z mocy jednoznacznego przepisu konstytucyjnego - każda ingerencja w zakres wolności wyboru oraz wolności wykonywania zawodu wymaga, dla uznania jej konstytucyjności uregulowania co najmniej ustawowego. Wymóg ten pozostaje w pełnej koherencji z treścią art. 31 ust. 3 Konstytucji. Przepis ten expressis verbis przewiduje bowiem, że wszelkie ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. W kontekście powyższego należy jednoznacznie stwierdzić, iż zapis art. 94 prawa farmaceutycznego nie zawiera ustawowego ograniczenia prawa własności zgodnego z przesłankami wymienionymi art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.
Nie sposób poza tym nie wspomnieć o treści art. 140 kodeksu cywilnego dającego właścicielowi apteki (rozumianej w myśl art. 55 1 i 55 2 kc jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, stanowiący samoistny przedmiot prawa własności i mogący być przedmiotem obrotu gospodarczego) prawo korzystania z niej zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem, z wyłączeniem innych osób.
Analiza przytoczonych powyżej uregulowań Konstytucji RP, kodeksu cywilnego oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wyraźnie wskazuje na fakt, iż wszelkie kwestie decyzyjne co do sposobu prowadzenia przedsiębiorstwa pozostawać winny w wyłącznej gestii jej właściciela, który co całkowicie zrozumiałe w swych decyzjach ma prawo kierować się wyłącznie zasadami ekonomicznymi.
W pojęciu wykonywanie działalności gospodarczej mieszczą się bowiem dwa istotne elementy wolności gospodarczej, a mianowicie: swoboda prawnej organizacji działalności gospodarczej oraz samodzielność w wykonywaniu tej działalności. Swoboda dotyczy: wyboru formy organizacyjno-prawnej wykonywania działalności gospodarczej, kształtowania systemu kierowania i organizacji wewnętrznej przedsiębiorstwa, dokonywania zmian strukturalnych (łączenia, podziału, likwidacji, przekształceń) i zrzeszania się przedsiębiorców. Natomiast samodzielność oznacza możliwość podejmowania decyzji na własny rachunek i odpowiedzialność w sferze działalności eksploatacyjnej i inwestycyjnej przedsiębiorstwa oraz w zakresie jego finansów. W literaturze prawniczej trafnie zwraca się uwagę na to, że swoboda działalności gospodarczej stanowi tzw. publiczne prawo podmiotowe o charakterze negatywnym, któremu odpowiada ogólny obowiązek państwa nienaruszania swobody działania beneficjentów tego prawa w sferze działalności gospodarczej. Wolność gospodarcza jest konstrukcją danego porządku prawnego i oznacza domniemanie swobody podejmowania i prowadzenia działalności przez przedsiębiorców, jeżeli (i dopóki) co innego nie wynika z przepisów ustawowych.

Tymczasem, w sprzeczności z przedstawionymi powyżej regulacjami prawa własności pozostają zapisy art. 94 prawa farmaceutycznego. Aczkolwiek bowiem z przepisów tych nie wynika możliwość nakazania konkretnej aptece przez radę powiatu konkretnego czasu pracy, to jednak wymieniona norma prawna daje możliwość ustalania ramowego i ogólnego czasu pracy tak, by ludność bez przeszkód mogła zaspokoić swoje faktyczne potrzeby z zakresu usług farmaceutycznych. Dlatego też, choć rada powiatu nie może wydać w tym względzie decyzji administracyjnej w trybie kodeksu postępowania administracyjnego, wiążącej konkretną aptekę, a jedynie zatwierdzić ogólny grafik czasu otwarcia aptek z uwzględnieniem pracy nocnej i dni wolnych, to jednak w sytuacji gdyby konkretna apteka uporczywie i bezzasadnie nie zgadzała się na zaproponowane dyżury nocne czy świąteczne, rada powiatu miałaby hipotetyczną możliwość wnioskowania do Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego o rozważenie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w myśl art. 103 ust. 2 pkt 3 prawa farmaceutycznego. Tym samym nie można wykluczyć sytuacji, w której rada powiatu bez zgody konkretnej apteki i wbrew jej oczywistemu interesowi ekonomicznemu, a nawet i bez zgody okręgowej rady aptekarskiej, w zatwierdzonym grafiku przymusi (pod groźbą wnioskowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki) daną aptekę do dyżurów nocnych czy świątecznych, zmuszając ją do pogorszenia wyników ekonomicznych, a nierzadko i do naruszania przepisów prawa o czasie pracy pracowników w przypadku pracy apteki przez 24 godziny przy braku zatrudnienia odpowiedniej liczby pracowników fachowych, którymi zgodnie z art. 92 prawa farmaceutycznego mogą być tylko magistrowie farmacji. Nie sposób nadto nie wspomnieć, iż opisane powyżej co prawda hipotetyczne, aczkolwiek na gruncie przepisów art. 94 prawa farmaceutycznego całkowicie legalne postępowanie rady powiatu stanowić będzie naruszenie zasady równego traktowania podmiotów prawa wyrażonej w art. 32 Konstytucji. W ocenie Wnioskującego całkowicie niedopuszczalne jest niepozostawienie w ustawie prawo farmaceutyczne żadnej drogi odwoławczej od tak arbitralnie ustalonego rozkładu czasu pracy aptek, tym bardziej, iż w toku podejmowania decyzji przez radę powiatu nawet opinia wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin z terenu powiatu i samorządu aptekarskiego nie jest dla rady powiatu wiążąca. W efekcie przedsiębiorca nie ma żadnego wpływu na dotyczące jego wlasności (w ujęciu apteki jako przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 1 I 55 2 kc) decyzje organu władzy publicznej. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż apteka jest co prawda placówką ochrony zdrowia publicznego, ale nie jest zakładem opieki zdrowotnej i nie udziela świadczeń zdrowotnych (art. 1 ust. 1, art. 3, art. 32 i art. 32 i ustawy o ZOZ oraz art. 55 ust. 3 ustawy o świadczeniach ZOZ). Co więcej, Skarb Państwa, jak również organy samorządu terytorialnego w żaden sposób nie partycypują w ponoszeniu kosztów związanych z prowadzeniem apteki, w tym także tych wywołanych wyłącznie decyzją rady powiatu nakazującej aptece pracę w godzinach nocnych czy też w dni świąteczne. W takim wypadku to przedsiębiorca ponosi wszelkie koszty związane z arbitralnym postępowaniem organu władzy publicznej, na które nie miał żadnego wpływu i od którego nie może się odwołać.
Ustawodawca nie przewidział bowiem w ustawie na wypadek sytuacji, w której sporządzony rozkład godzin pracy skutkowałby dla konkretnych aptek koniecznością poniesienia kosztów (np. dodatkowego zatrudnienia) obowiązku zapewnienia przez odpowiedni organ samorządu terytorialnego dla każdej apteki odpowiednich środków na sfinansowanie dodatkowych godzin pracy; a tylko w takiej sytuacji przedsiębiorca prowadzący aptekę miałby wszelkie prawne powody do tego, by taki rozkład godzin pracy respektować.
W obowiązującym stanie prawnym za nietrafny uznać należy bowiem argument, jakoby fakt, iż apteka za ekspedycję leków w porze nocnej i dni świąteczne miała prawo pobrać dodatkową opłatę przewidzianą w art. 94 ust. 3 prawa farmaceutycznego, rzekomo rekompensował jej wszelkie ewentualne koszty działalności w czasie dyżuru w godzinach nocnych i w dni wolne. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie maksymalnej wysokości dopłat pobieranych przez aptekę za ekspedycję produktów leczniczych w porze nocnej... przewiduje bowiem opłaty jedynie za ekspedycję w porze nocnej, pozostawiając poza obszarem regulacji niedziele, święta i inne dni wolne od pracy, a poza tym zawiera spory katalog wyłączeń od obowiązku ponoszenia przez pacjenta w/wym. opłaty (m. in. w przypadku zakupu antybiotyków). Podkreślić więc należy, iż w żaden sposób ponoszenie tej opłaty przez pacjenta nie jest powiązane z kwestią ustalania przez samorząd powiatowy rozkładu godzin otwarcia aptek ogólnodostępnych i nie może stanowić finansowej rekompensaty za konieczność pracy apteki w godzinach nocnych, w niedziele, święta i inne dni wolne od pracy.
Mając na uwadze powyższe, uważam, iż art. 94 ust. 1 i 2 ustawy prawo farmaceutyczne pozostaje niezgodny z art. 22, 64 i 65 Konstytucji Rzeczpospolitej Polski, w związku z czym zwracam się z wnioskiem o podjęcie przez Rzecznika Praw Obywatelskich niniejszej sprawy.

[Detrytus]

W dniu wczorajszym dostałem opasłą kopertę z w/w instytucji z odpowiedzią na "moją" skargę. Oczywiście była to odmowa wszczęcia postępowania. Ktoś może miał więcej szczęścia, czy cała akcja spaliła na panewce?

[kfiaciarka]

Użytkownik Detrytus dnia 03 listopad 2011 - 10:51 napisał

W dniu wczorajszym dostałem opasłą kopertę z w/w instytucji z odpowiedzią na "moją" skargę. Oczywiście była to odmowa wszczęcia postępowania. Ktoś może miał więcej szczęścia, czy cała akcja spaliła na panewce?

wszyscy dostaliśmy to samo

[hasal]

Użytkownik kfiaciarka dnia 03 listopad 2011 - 11:35 napisał

wszyscy dostaliśmy to samo

Niestety nie udało się zainicjować działania RPO - ale nie należy traktować tej sytuacji jako porażki - po raz pierwszy udało się namówić farmaceutów do działania - wiele osób po raz pierwszy napisały w swojej sprawie do urzędu. Pierwsze koty za płoty - tym razem się nie udało, może było nas za mało, a może RPO poprostu inaczej niż my rozumie definicję praw obywatelskich. Dalsze działania w sprawie dyżurów prowadzi Prezes GOIA Michał Pietrzykowski, być może po wyborach do NRA nowowybrany Prezes również się na tą sprawą pochyli.

Wszystkim którzy skargę wysłali dziękuję i liczę na Waszą pomoc w kolejnych akcjach które nadchodzą wielkimi krokami - vide szczepionki.

Pozdrawiam